براى توفيق يافتن بنده به اداى نماز فريضه است ، و كمترين سخنى كه در آن كفايت مىكند اين است كه سه بار بگويد : « شكرا للَّه » - خدا را شكر و سپاس . راوى مىگويد عرض كردم : معناى « شكرا للَّه » چيست ؟ فرمود : يعنى اين سجده من ، براى سپاسگزارى از خداست ، به خاطر اينكه مرا به خدمت و بندگى و اداى فرايض موفّق گردانيد . و شكر ، موجب افزونى است ، و اگر كوتاهى و نقصى در نماز باشد كه با نمازهاى نافله ، جبران و كامل نشده باشد ، با اين سجده كامل مىگردد . » 3 - حسين بن زيد بن علىّ بن حسين - كه بعد از شهادت پدرش توسّط امام صادق عليه السّلام تربيت يافته و فقيه و از ديگران بىنياز گرديد - مىگويد : « ما وقتى سلام نماز را گفتيم و خواستيم كه دعا بكنيم ، هر چه مىخواهيم در حال سجده دعا مىكنيم . زيرا يكى از اهل بيت عليهم السّلام را ديدم كه چنين مىكرد ، و لذا من نيز چنين مىكنم . » اينك مىگويم : من نيز اين عمل را انجام مىدهم ، و افزون بر آن در حال سجده ، از خدا مىخواهم كه تمام نقصهايى را كه ممكن است در نماز باشد عفو فرمايد و نمازم را به خداوند - جلّ جلاله - مىسپارم ؛ زيرا اين مطلب در سلام روزهاى ماه رمضان در هنگام افطار نقل شده است و ديگر اينكه : سجده ، جاى قرب و نزديكى به خداوند است ، آنجا كه خداوند متعال مىفرمايد : وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ . « 1 » - و سجده و كرنش نما ، و نزديكى جوى . « 2 » 4 - بگويد آنچه را كه شايسته است در تعقيب تمام نمازهاى واجب گفته شود :

--> ( 1 ) علق ( 96 ) : 19 . ( 2 ) دعا كردن و درخواست عفو نقصهايى كه در نماز پيش مىآيد ، و سپردن آن به خداوند - جلّ جلاله - از مصاديق قرب به اوست . ( مترجم )